-:- Mark Kavin -:- I'll be myself..

ไม่ได้อัพมาเกือบ 1 ปีเต็มแล้วดิเนี่ย ตอนนี้ปี 2 ทอม 2 ละ ได้เวลาเลือกเมเจอร์หรือเอกที่จะเรียนแล้ว ก็เลือกเหมือนที่คิดไว้ตอนแรก การโรงแรม ถึงจะรู้อยู่แก่ใจก็เหอะว่าเอแบคไม่ดีกว่าดุสิตธานีแน่ๆ แต่อยากได้ภาษาแล้วก็การต่อยอดความรู้ทางธุรกิจในอนาคตด้วย ปีใหม่หรือปีไหนๆก็ก็ยังเหมือนเดิม จะ วันเกิด 20 แล้ว หมดช่องอายุวัยทีนซะที เบื่อ ๆ เซ็งๆ ชีวิตเล็กน้อยถึงปานกลาง แต่เดี๋ยวก็หาย มีเรื่องจะพูดมากมายแต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์เรียบเรียงเอาไปแค่นี้ก่อนละกันไว้สักวันหนึ่งจะมาอัพใหม่

สวัสดีปีใหม่ 2550 กับทุกคนที่เข้ามาอ่านสเปซของกระผม แหะๆ ประเดิมวันที่ 1 ของปีด้วยแสงโสม แล้วไงรึ ก็เมาสิครับ เมาขนาดไหนขอไม่บอกละกัน อับอายๆ เหอๆ ปีใหม่ก็ไม่ได้ไปไหนอยู่บ้านตลอด 3-4 วัน พอวันที่จะออกไปเคาทืดาวน์ ก็มีระเบิดมาให้ตื่นเต้นอีก แม่กูเลยโทรทางไกลจากเชียงใหม่ ออกกฎเคอร์ฟิวห้ามออกจากบ้าน แต่ยังดีที่มีเพื่อนๆและรุ่นพี่อยู่ด้วยกุเลยไม่ต้องเค้าดาวน์คนเดียว อยู่บ้านคนเดียวก็ออกทุกวัน 4 วัน 2 พัน อืม เงินใช้ง่ายแต่หายากจริงๆ ก็นานๆที ครั้งแรกที่ปีใหม่แล้วไม่ได้ออกไปเที่ยวไหน แต่ก้อนะไอ้คืนเคาท์ดาวน์น่ะ มันไม่เท่าไหร่หรอก ก็กินกันนิดหน่อยหอมปากหอมคอ แล้วก็เล่นไพ่ชิวๆ ป๊อกเด้งอย่างเดียวเพียวๆ แถมกูยังดวงดีอีกต่างหาก เด้งเอาๆ ป๊อกเอาๆ ด้วยความที่กุได้ ก็เลยเป็นไปเรื่อยๆ แต่วันนั้นดวงกุมาร้อนแรงอะไรซะงั้น ก็แจกไปสิ เป็นเจ้าเกือบ 4 ชั่วโมงแจกไพ่จนมือหงิกเลยทีเดียว งานนี้กลายเป็นว่าเล่นไพ่กันข้ามปีซะงั้น วันแรกนี้แค่น้ำจิ้ม พอกุตื่นเช้ามารุ่นพี่ก็กลับบ้านกันหมดแล้ว เล็กก็เข้าครัวทำอาหารเช้า ไข่เจียว หอยลายผัดฉ่า อร่อยมาก (จริงๆไม่ได้โม้...) สักพักก็เย็น กุก็งงๆ อะไรว่ะ ตื่นมาจะมืดอีกละ ไมเวลามันเร็วงี้ คราวนี้ละยิ่งดึกยิ่งคึก ทั้วเหล้า เบียร์ ไวน์ กระทิงแดง แดก ซดโฮก ซดโฮก สุดท้ายกุก็เมาอยู่คนเดียว ฝากถึงเพื่อนๆที่อยู่ในเหตุการณ์ คืนวันที่ 1 กุอยากจะขอโทษไว้ ณ ตรงนี้เลยวว่ากุไม่รู้ตัว กุขอโทษเจงๆ อย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมานะ กุรักมึงทุกๆคนเหอๆ น่าสงสารจริงๆ  งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา และแล้วมันก็ผ่านไปอีกปี ถึงกุจะเมา (ตอนนี้ก็ยังมึนๆหัวอยู่) แต่ก็เป้นปีที่สนุกมาก เพื่อนๆทุกคนยังเหมือนเดิม รักพวกเมิงที่สุดเลย เขียนไม่รู้เรื่องเท่าไหร่ก็อย่าว่ากัน ถ้าจะว่าก็กลับไปอ่านตัวเหลืองๆ เหอๆ ไว้จะมา เล่าสู่กันฟังใหม่

 

พีเอส- กุสอบวันศุกร์ละ

 

 

แก่ขึ้นอีกปีแล้วว 19 แล้วเหรอเนี่ย ผ่านไปเร็วจริงๆ รู้สึกตัวเองแก่แล้ว 19 เนี่ย 5 5 5 5 + 1 ปีที่ผ่านมานับตั้งแต่กินเลี้ยงที่บ้านกับเพื่อนๆสมัย ม.ปลาย มีเรื่องราวต่างๆที่เปลี่ยนชีวิตเราอยู่หลายเรื่อง ตั้งแต่สอบ O-net A-net (กูไม่ได้สอบ A - Net นี่หว่า ลืม!!!) แล้วก็มาลงเอยที่เอแบค ผ่านไปแล้ว 1 เทอมกว่าๆ เพื่อนใหม่ๆ ก็น่ารักทุกคน เกรดเทอมที่แล้วก็ถือว่าน่าพอใจ (ไว้จะมาสาธยาย ในตอนต่อไป) ทุกอย่างตอนนี้ก็มีความสุขดี คิดถึงเพื่อนๆ สมัย มอ ปลาย กิจกรรมมากมายที่ผ่านไปใน 1 ปีที่แล้ว กีฬาสี ละครห้อง ละครเวที Ent สงการ (โทรศัพท์หาย) เพื่อนใหม่ หอพักใหม่ เนื้อหาการเรียนทีเป้นภาษาอังกฤษทั้งหมด คิดถึงแล้วมีความสุขว่ะ  ไม่รุจะพูดอะไรแล้ว ไปนอนดีกว่า

ผ่านไปแล้วสำหรับการสอบมืดเทอมครั้งแรกของเอแบค วิชาที่สอบก็มี 5 วิชา Introduction to bussiness และก็ Basic English และก็ Bussiness Law I และก็ Mathematic For Bussiness และวิชาสุดท้ายคือ Sience Man And His Environmental ก่อนสอบก็เตรียมตัวมาพอสมควรแต่ก่อนหน้าวันสอบวันนึงทำไมมันถึงไม่ค่อยมั่นใจหว่า? ผลเป็นไงเหรอครับ เฉียดๆ ตี 3 ทุกคืนเลย มีความสุขมาก ชีวิตช่วงนั้นกูอยู่ได้ด้วยกาแฟ 4 ช้อนใส่นม น้ำตาล 1 เฮ้อ...เหนื่อยเจงๆ ที่สอบๆมามันก็พอทำได้ แต่วิชาที่หวั่นใจมากที่สุดคือ Introduction to bussiness คะแนนเพื่อน Section อื่นประกาศกันบ้างแล้ว 3 เต็ม 20 แล้วกูจะได้สักเท่าไหร่ว่ะเนี่ย ขอเฉียดๆผ่านหรือผ่านมาได้สักคะแนนสองคะแนนก็ยังดี หรือถ้ามันเน่ามากแค่ให้มันผ่าน Mean ก็โอเคแล้ว ไม่ขออะไรมาก เหอๆ ส่วนแมทเหรอ โจทย์แมร่งก้ผิดกูก็คิดไม่ได้ตามระเบียบ ไม่ใช่ทำไม่เป้นนะ แต่โจทย์มันผิด (เจงๆนะเว้ยย) วิชานี่ 60-40 ส่วนกฎหมายดีหน่อยทีเป็น ตัวเลือก ก็ค่อนข้างมั่นใจ ได้เท่าไหร่เดี๋ยวจะนำมาประกาศให้ทราบทั่วกัน จะหมู่หรือจ่าก็คอยดูกัน ซายแมนก็โอเคมั่นใจน้อยกว่า กฎหมายนิดหน่อย แต่ก็มากกว่าเลขอยู่นิดหน่อยเช่นกัน เหอๆ เหลืออะไรอีกว่ะเนี่ย อ้อ ! เบอิงค์ คงไม่ต้องพูด ละไว้ในฐานที่เข้าใจเนื่องจาก ไม่มีเครดิตได้คะแนนสวย หมดเทอมก็จบ ไม่ต้องไปพูดถึงอีก เพราะเสือกได้ เบอิงค์ จะไปอวดใครเขาได้ กูได้เบอิงค์ แต่กูก็ทำเต็มที่นะ 3 พารากราฟนั้นมี Accident ห่าเหวนั้นอันเดียวที่กูทำไม่ได้ แต่ก็เขียนนะเขียนแบบ อนุบาลๆ เอาละผ่านมาหมดแล้วตอนนี้ก็รอดูคะแนนอย่างเดียว ไม่ใช่สิ มีงานอีกมากมาย เป็นต้นว่าอินโทร (ที่ทำนายว่าจะได้คะแนน เชี้ยๆนั้นแหละ) กูต้องพรีเซนศุกร์นี้แล้ว ยังมานั่งอัพสเปซอยู่เลย เหอๆ By the way ยังไงกูก็ไม่ดรอปแน่นอน  ผ่านมิดเทอมแล้ว โอ๊ย!!! โล่ง ...แต่..เดี่ยวๆๆๆๆๆ ถ้าแค่นี้ก็ไม่ใช่เอแบคน่ะสิ เหอๆ เดือนหน้าครับไฟนอลรอพวกกูกันอยู่ ทำไงได้ก็ Read มันเข้าไป มีเท่าไหร่ใส่ให้หมด เพื่อเกรดอันสวยงามและความภาคภูมิใจของพ่อแม่ กว่าจะถึงตอนนั้น มี Assignment กีอันก็ทำมันเข้าไป ช่วง Summer ว่าจะเรียน Stat 1 แต่แฟงชวนไป Acadek ก็ประมาณว่า ไปทำงานต่างประเทศ Work and Travel อะไรประมาณนี้กูก็ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก ไป 3 เดือนไปทำงานรู้แค่นั้น ก็ขอคิดดูอีกที   ส่วนชีวิตการเรียน ก็โอเคเพื่อนเยอะดี ไปไหนมาไหนไปกันเป็นคันรถเลยทีเดียว กลุ่มเพื่อนตอนนี้ก็จะมาจาก Section Basic English ทั้งนั้น จริงๆก็ไม่เชิงหรอกเพราะเราได้ฟอร์มการเรียนเดียวกันเลยเรียนเหมือนกันซะส่วนใหญ่ ส่วนเพื่อนในSecมีกี่คนว่ะเดี๋ยวขอนับเยอะมากมาย ประมาณ 14 คน เวลาทานข้าวกลางวันนี้จะเห้นเป็นกลุ่มใหญ่ๆ ยืนเลือกร้านอาหารกันอยู่ที่ AU Mall เป็นประจำ ประนึงว่าจะมาชมนุมประท้วงอะไรสักอย่าง บางทีก็จะเอารถไปกินส้มตำหน้าปากซอย มหาลัย ไม่ค่อยได้ไปไหนกันเพราะอยู่ไกลจากตัวเมืองเหลือเกิน (บางนา-ตราด กม.26) อีกอย่างเรียนค่อนข้างหนักเลยหาเวลาไปเปรี้ยวข้างนอกไม่ค่อยได้ แต่ก็ดี ช่วงนี้ไปฟิตเนสทุกวันมาเป้นเวลา 3 อาทิตย์แล้ว (หุ่นดีขึ้นเยอะ 555 +) แต่ก็นะทรมาณกับการจำกัดอาหาร กินมากเดี๋ยวอ้วน แมร่งกินมากก็อ้วนกินน้อยเวลาไปฟิตเนสก็ไม่มีแรง แต่จริงๆก็กินแค่พออิ่ม ปกติเวลากินข้าวจะกินจนแน่นไง ซึ่งมันก็ทำให้กูมีห่วงยาง ไม่ดีๆๆ พูดถึงเรื่องห้องกูดีกว่า เมื่อ  2-3 วันก่อนฝนตกหนัก ผลเป็นไงรึครับ ห้องกูน้ำท่วมครับ ไม่ดิๆ แค่น้ำนองมันไหลตามผนังแต่ห้องเพื่อนกุ ห้องบิ๊กกะไอซ์ ท่วมของจริงครับเนื่องจากท่อตรงระเบียงตันเพราะข้างบนชอบทิ้งก้นบุหรีลงมา ส่วนห้องกูวันดีคืนดีก็จะมีผีแมลงสาบออกมาเพ่นมาไม่รูมุดมาจากรูไหน ห้องกูมันอยู่ใกล้ห้องเก็บพวกอุปกรณ์ทำความสะอาดของแม่บ้านไง มันเลยเข้ามาทักทายกูเป็นครั้งคราว โทษที กูไม่ฆ่ามันหรอกนะแค่เอาไม้กวาดตบๆแค่พอชักดิ้นชักงอแล้วก็ พัตออกไปนอกห้อง (ก็ตรงทางเดินนั้นแหละ) เป็นอันเสร็จพิธี ไปละง่วง บาย

เปิดเทอมมาได้เดือนนึงแล้ว ก็ดีนะเพื่อนๆก็ดีๆทั้งนั้น บทเรียนก็พอไหวอยู่ เรียนแค่เดือนเดียวแต่รู้เลยว่าต้องใช้ความพยายามมากกว่าเรียน ม.ปลายอย่างมากมาย วันนี้สอบเลขพอทำได้หรือแค่ได้ทำนี่ต้องรดูคะแนนอีกที งานเยอะนิดหน่อยต้องรีบๆทำให้เสร็จเพราะมันมาทุกอาทิตย์ แทบจะทุกวันเลยมั้ง เรื่องหอตอนนี้ต้องอยู่คนเดียวอีกแล้ว เพราะเมทมันจะไปเรียนอินเดีย ช่วงนี้มันไปกลับเอาจะได้เที่ยวให้สะใจ ก่อนจะไปตะลุยชมพูทวีป ก็ดีนะ ขอให้มึงโชคดี ประสพความสำเร็จในการเรียน และทุกๆอย่าง อย่าลืมเพื่อนเก่ามึงที่เอแบคน่ะ แล้วอีกอย่างมึงลืมตุ๊กตาหมาบลูด๊อกของมึงไว้บนตู้ น่ะ มันจ้องหน้าเพื่อน(กูเอง) มานานแล้วกลับมาเอาไปด้วย จะว่าไปแล้วอยู่คนเดียวดูเหมือนจะดีนะแต่กูไม่ชอบว่ะ ไม่ชอบมากๆ แต่ทำไงได้ รอเมทใหม่ไปอีกเดือนนึง  .. .  .ตะกี้ก่อนมาพิมพ์ให้อ่านกัน เอาเพื่อนขึ้นมาบนห้อง ยามกะคนเก้บกุญแจแมร่งจับได้ ตอนแรกก็เฉยๆ แมร่งขู่ซะกุกลัวเลย จะทำรีพอทส่งอาจารย์ ถ้าแมร่งไม่เกี่ยวกะเกรดกู กูจะด้านมาก แต่ถ้ามีอะไรที่มาเกี่ยวกะเกรดกูนี่ไม่ไหวนะ บอกตรงๆกูกลัว 5 5 5 + อาทิตย์นี้ก็อยู่หอไม่กลับบ้านอีกแล้ว จะทำงานส่งวันจันทร์ อีกอย่างวันเดียวขี้เกียจกลับ อยู่อ่านหนังสือทำงานเล่นเกมที่ห้องดีกว่าเงียบๆ ไปละไปซักผ้าก่อน วันไหนอากาศดีๆจะมาอัพใหม่(วันนี้อากาศดีมากเลย ฝนตกแต่เช้า)

Au Au ..Abac Assumption Abac Assumption Abac Assumption Abac Family Unity Are Us 12 123 12 12 1 AU!!!!!!

 

บูมเอยู ฝึกมาสดๆเมื่อวาน ว่าจะอัพตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่ไม่ไหวง่วงมากประกอบกับความขี้เกียจและความเหนื่อยล้าที่ได้จาก AU Camp เมื่อวาน แต่ก็เต็มไปด้วยความสุขสนุกสนานจากรุ่นพี่ทั้งหลายที่เอแบค แต่ดีที่เมื่อวานไม่ง่วงมากเพราะตอนเช้าได้กาแฟสีเขียวไปป๋องนึง คืนก่อนเอยูแคมป์นอนแค่ 3 ชั่วโมงเอง ไปดูดาวินชี่โค๊ดมา สนุกมากๆๆๆๆ แต่หนังเข้า 4 ทุ่มหนัง 2 ชั่วโมงครึ่งออกจากโรงมาก็ตี 1 แล้วถึงหอประมาณตี 2 กว่าจะได้นอนก็อีก 20 นาทีตี 3  แล้วก็ตื่นมาตอน 6 โมงครึ่ง ตอนกำลังจะไปรวมตัวเจอเสี่ยแบมเดินมากะเบียร์แต่เจ๊เบียร์เค้าจะไปทำผมก่อนเลยเดินมาไมได้รอ พอถึงที่รวมพลขณะที่กำลังงงๆก็ได้ U มาแบบไม่รุตัวเหอๆ U10 จากนั้นก็เดินไปบาสกิ้นรอบบิ้นในพลาซ่า แยก G กันให้เรียบร้อยจากนั้นก็ทำกิจกรรมกันเล็กน้อยก่อนที่จะ walk Really ก็จะมีทั้งหมด 5 ฐานด้วยกัน U เราโชคดีมากได้โลเคชั่นดีชะมัดเลย แถบๆโบถส์ บาง U ได้ตรง ลานหอพัก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สวยนะ เอแบคมีมุมไหนมั้งที่ไม่สวยอ่ะเหอๆๆ จากนั้นก็พักทานข้าวแล้วก็มา Walk กันต่อ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นกิจกรรมเสริมสร้างความสามัคคีอ่ะนะ พอเสร็จแล้วเราก็เข้ามาฝึกเต้นเอาไว้ไปโชว์ตอนอยู่ในหอประชุม ท่าตลกดี พอซ้อมกันเสร็จพอป็นพีธีแล้วรุ่นพี่บอกว่า U เราหัวไวชะมัดสอนแป๊ปเดียวจำได้แล้วตอนซ้อมก้พร้อมอยู่แต่พอแสดงจริงก้ไม่ค่อยพร้อมเท่าไหร่ คนมองเป็นพันคนอ่ะมันก็ต้องเขินกันบ้าง ท่า U เราก็แบบว่านะ ซ้อมเสร็จแล้วก็เดินทางไปยังหอประชุม นั่งรถโค้ชจาก ตึก CL ไป John Paul ด้วยข้าวกลางวันที่รุ่นพี่แจกเป็นบุฟเฟต์อีซี่โก เจอแอร์เย็นๆในรถโค้ชเลยเกิดอาการง่วงนอน เหอๆ แต่ก็ไม่ทันจะได้ง่วงมาก เพราะแป๊ปเดียวก็ถึงแล้ว จัดขึ้นแสตนเรียบร้อยก็รอบราเดอร์มาจากนั้นก็มีการแสดงแสงสีสวย สวยงามอลังการมาก แสตนรุ่นพี่โคตรงาม แบบว่าเป็นเสาโรมันเป็นขั้นๆลงมาเล่นแสงสีได้สุดยอด มีดราไอซ์เป็นระยะ แล้วก็มีหลีด มหาลัยมาเต้นด้วย แต่นะ หน้าตาแบบว่า นี่หลีดมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญหรือเนี่ย แบบว่า...No Comment แล้วกัน แต่เต้นก็พร้อมกันดีถึงท่าจะธรรมดาไปหน่อย จบการแสดงก็เป้นพิธี บายศรีสู่ขวัญ มีรุ่นพี่มาบูมให้  รุ่นพี่โคตรเยอะอ่ะไม่คิดว่าจะเยอะขนาดนั้น ประมาณ 5-6 ร้อยคนได้มัง เสียงดังกระหึ่มสุดๆ แล้วสักพักรุ่ยนพี่ก็อันตธานหายไปหมดกลับมาอีกทีพร้อมเทียนและสายข้อมือที่จะมาผูกให้กับน้องๆทุกคน เราได้มา 4 เส้น สายผุกข้อมือก็จะเป็น 3 สีปะจำมหาวิทยาลัย น้ำเงินแดง ขาว ออกแนวรักประเทศชาติเล้กน้อย ผูกเสร็จพอจบพิธีแล้วเค้าก้ปล่อยกลับบ้านทีละ u ช่วงนั้นรุ่นพี่หายไปหมดแล้ว หายไปไหนอีกแล้วหว่า แต่พอเดินออกมาปรากฎว่ารุ่นพี่มาตั้งแถวรอจากหอประชุมถึงที่ขึ้นรถโค้ชแบบว่าเป็นภาพที่น่าประทับใจมากๆ เราก้ขึ้นหอเก็บเสื้อผ้ากลับบ้านไปรถเบียรืแล้วก็ไปต่อชัตเทิลบัสถึงบ้าน ..

 

ประสพการ์ณในวันนี้ทำให้เราได้รุ้ว่ารุ่นพี่น่ารักมากแค่ไหน เพื่อนๆและความสามัคคีสำคัญมากเท่าไหร่ ที่พุดไปมันแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นเองถ้าจะให้เล่าความประทับใจ มันมีมากจนไม่รุ้จะอธิบายยังไง เราจะเก็บประสพการ์ณในครั้งนี้ไว้ตลอดไป มีความสุขจริงๆ ขอบคุณเสี่ยแบมและหนุ่มเพื่อนจาก AC ที่ทำให้เราไม่ต้องโดดเดี่ยวในวันนี้ ค่ายต่อไปที่จะต้องไปคือ RC Camp วันที่ 2-4 มิถุนา ไว้จะมาเล่าให้ฟังใหม่ จะเปิดเทอมวันที่ 29 นี่แล้ว ถึงเวลาจะต้องตั้งใจเรียนแล้วสินะ ไปแล้วไว้จะมาอัพไหม่

และแล้วเวลาที่กูรอคอยมานานแสนนานก็มาถึง ได้เข้าหอกลับไปเรียนซะที อยุ่บ้านแล้วไร้ค่ามากมาย เหอๆ อินเทนซีฟ Math เรียนๆเล่นๆ ได้อินทิเกรตก็พอใจแล้ว ส่วนผลสอบภาษาอังกฤษ ก็ออกแล้วเช่นกัน ได้ Basic English ว่ะ ขำๆ อยากเปิดเทอมไวๆจะได้ขนของไปกองไว้ที่หอซะที เดี่ยวต้องไปจตุจักรซื้อต้นไม้อีก เอาต้นไรปลูกให้ซาลาเปาหนมจีบดีว่ะ โอ๊ยยยย อยากเปิดเทอมไวๆ คิดถึงบรรดาเพื่อนๆเจงๆเลย เปิดเทอมแล้วคงได้เจอกันนะ เล่นไปสุมกันอยุ่ที่หัวหมากกันหมด แต่ก็ดีได้เพื่อนใหม่เพียบ พรุ่งนี้ต้องไปเลือกตั้งอีกก็คงแนวเดิม ไม่ออกเสียง แมร่งสมัครอะไรกันหนักหนา 2 ร้อย 3 ร้อยคน และก็ขอประกาศตรงนี้เลยว่า กรูมีแฟนแล้ววว !!! (เกี่ยวมั้ยเนี่ย) คนสุดท้ายที่กุจะวิ่งตาม ไว้จะกลับมาอัพสเปซใหม่ จากคอมพ์คุณ นทพล

คนคนนึงจะมีความรักได้สักกี่ครั้งเชียว ไม่น่าเชื่อว่าคนคนนึงซึ่งวิ่งตามหาความรักมาตลอด แต่ไม่เคยได้มันมาครอบครองจริงๆจังๆเลยแม้สักครั้งเดียว เมื่อใกล้พอที่จะคว้าไว้ได้ ก็จับไว้เดี๋ยวสองมือที่เหนื่อยล้า แต่ผ่านไปเพียงไม่นานความรักนั้นก็บินหนีไปอีกครั้ง เป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสองมือที่เหนื่อยล้านั้นเริ่มจะหมดแรง กายที่ว่าเหนื่อยนั้นยังเทียบไม่ได้กับหัวใจและความรุ้สึกดีๆมากมายที่เกิดขึ้น แต่เหลือทิ้งไว้แค่เพียงความว่างป่าวและรอยน้ำตา ถามตัวเองทุกครั้งว่าเหนื่อยมั้ยกับการวิ่งตามความรัก เมื่อมีความรักครั้งใหม่เข้ามาเราก็ไม่เหนื่อยหรอก เพราะความรักนั้นเต็มไปด้วยความสุข น่าตื่นเต้นน่าค้นหา ถึงจะเหนื่อยแต่ก็เต็มใจที่จะวิ่งตามมัน จะรู้สึกว่าเหนื่อยก็ตอนที่ไล่ตามความรักไม่ทันแล้วนั่นแหละ จนเมื่อหัวใจเริ่มจะทนไม่ไหว ถึงแม้ความรักจะน่าวิ่งตามสักเท่าไหร่ แต่ถ้าเราวิ่งตามด้วยสองมือที่เหนื่อยล้า คงยากที่จะจับความรักมาครองไว้ได้ หยุดพักเพื่อให้มือที่เหนื่อยล้านั้นได้พักผ่อน และถึงคราวที่จะต้องให้ความรักวิ่งมาหาเราบ้างแล้ว ถึงแม้โอกาสมันจะน้อยนิด แต่น้อยนิดก็ใช่ว่าจะไม่มีเลย ระหว่างที่เรารอความรักที่จะเข้ามานั้นก็ใช้โอกาสอันนี้ในกาทำประโยนช์ให้กับตัวเองและคนรอบข้าง และเมื่อรักวิ่งตามหาเราจนเจอแล้ว ก็เป็นเรื่อง่ายๆที่เราจะรับมือกับความรัก และเมื่อรักครั้งใหม่เกินขึ้น ก็จงใช้สติและเหตุผลในการประคองความรักไว้ให้นานที่สุด ถึงแม้ท้ายที่สุดความรักจะไม่สมหวังก็ตาม แต่มันก็ทำให้เราได้รู้ว่าเรายังมีค่าพอที่ความรักจะวิ่งเข้ามาหาเราเอง  แล้วคุณละ เหนื่อยกับการวิ่งตามความรักบ้างรึเปล่า ?

 

เขียนเอง เตือนสติตัวเองเหอๆๆ สงการปีนี้เป้นปีแรกทีได้เที่ยวที่ กทม แล้วไงละ มือถือหายซะเลย วันนี้สดๆ โดนล้วงเลยครับท่าน สีลมซอย 4 กุจะจำไว้แสดดดด แถมกลับมาบ้านยังมีเรื่องให้เครียดอีก ก็ที่เขียนข้างบนนั่นแหละ  พอเราคิดว่าเราจะหยุดที่คนคนนึง เอาเข้าจิงก็กลายเป้นว่าเราคิดไปเองซะงั้น ชีวิตนี้เราจะเจอคนที่เราจะรักได้อย่างหมดใจจริงๆสักคนมั้ยเนี่ย ดีที่คิดได้ตั้งแต่ตอนนี้ เพราะเมื่อเปิดเทอมใหม่แล้ว จะไม่มีอีกต่อไปที่เราจะวิ่งตามความรัก ชีวิตเราจะอยู่กับเพื่อนฟูง ญาติพี่น้อง และการเรียนเท่านั้น แต่ไม่ปิดตัวเองนะ เหอๆ พูดแล้วอยากเข้าหอไวๆ เริ่มเรียนอินเทนซีฟเลข วันที่ 20 - 13 พฤษภาโน่น ใจจริงอยากเรียนๆๆๆๆๆ ให้มันบ้าไปเลย แต่ก็นะ ยังม่เปิดเทอมเลยจะบ้าพลังไปถึงหนายยย เหอๆ ไว้เปิดเทอมแล้วให้มันบ้าพลังงี้ให้มันตลอดรอดฝั่งเหอะ (อ้าวเริ่มกลับมาด่าตัวเองซะงั้น)  เอาละไปแล้วไว้มาโม้ให้ฟังใหม่ ขอให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านโชคดีและ สวัสดีปีใหม่ไทยด้วยคร้าบบบบบ